Een andere wereld

Het is voor mij een gewoonte om mensen aan elkaar voor te stellen. Dat vind ik niet meer dan fatsoenlijk. Meestal geef ik een korte introductie, zodat mensen een opstapje hebben voor een gesprek. De meeste mensen stellen dat op prijs.
Op donderdag 19 april ben ik te gast bij de opening van een internationale tentoonstelling in Rotterdam. Veel internationale gasten. Voor mij een hele andere wereld, dan mijn eigen vertrouwde omgeving. Het is ook leuk weer terug te zijn in de Havenstad. Heerlijk om weer open water te zien. Schepen varen af en aan. De Maas is omgeven door mooie gebouwen en bruggen.

Ik ben aan de vroege kant. Te laat komen vind ik heel vervelend. Dan liever iets te vroeg. Voor het eerst ben ik  in het Nederlands architectuur instituut, het Nai, naast het Erasmus MC en de Hogeschool Rotterdam. Hier ben ik vaak langsgereden, maar nog nooit binnen geweest.
Op het eerste oog zie ik  allemaal onbekende mensen. Een wereld van stedenbouwkundigen en architecten. Ze zijn bij elkaar vanwege de opening van de 5e Internationale Architectuur Biënnale Rotterdam (IABR). Die wordt ook georganiseerd in Sao Paolo, Istanbul en Almere. Ik zie al snel een forse delegatie uit Brazilië en Turkije. Ook de wethouder uit Almere loopt binnen, samen met zijn vrouw en dochter.

In zo’n situatie sta ik ook maar een tijdje alleen aan een tafeltje. Even koffie drinken, indrukken op je in laten werken en wat rond lopen. Helemaal niet erg, heerlijk om even rond te kijken.

Mijn gastheer komt op het laatste moment binnen. De officiële opening gaat van start. De Minister van Infrastructuur en Milieu is er, samen met de burgemeester van Rotterdam.
Na de speeches stelt hij mij aan diverse mensen voor. Leuk dat ik nu de gast ben. Prachtig om weer hele andere mensen te leren kennen. Mijn gastheer stelt me voor aan een jonge dame uit Beijing. Ze studeert in Delft. We hebben het over Wageningen en de toenemende problemen voor steden om de voedselvoorraden op peil te houden. Op haar beurt stelt zij mijn gastheer en mij voor aan de directeur van het architectuurcentrum van Shenzhen, als ik het mij goed herinner. De hele wereld van architecten en stedenbouwkundigen lijkt hier bijeen in Rotterdam.

Ik loop een rondje langs de diverse exposities. Prachtige beelden van steden, regio’s, rivieren. In mijn ooghoeken zie ik Adriaan Geuze. Eén van de mensen die ik altijd nog eens graag een hand wil geven. Ik nodig hem uit te komen kijken naar de maquette van de Kennisas FoodValley, die dankzij steun uit de regio op deze expositie hangt. Adriaan Geuze studeerde in Wageningen en was betrokken bij diverse projecten uit de regio. Hij moppert over het gebrek aan samenwerking in de regio, maar toont zijn wil om mee te werken aan een regionale visie.

Wat is netwerken toch leuk. In één middag ontmoet je mensen uit een hele andere wereld. Via enkele personen ben ik snel ingewijd en kan mijn netwerk verder uitbreiden.

Veel mensen ontwijken dergelijke bijeenkomsten. Vaak omdat ze bang zijn er niemand te kennen. Maar elke keer ontdek ik weer dat de stap naar nieuwe contacten helemaal niet zo groot is. Je kunt jezelf voorstellen. Nog mooier is als iemand anders je introduceert. Ook bij de gelegenheid in Rotterdam ontdekte ik dat veel mensen alleen komen en blij zijn om een gesprek te voeren. In het begin is het even lastig, maar uiteindelijk vind je via enkele gesprekken een ingang en ben je op weg naar veel contacten in een andere wereld.

Veel succes!

Deze blog is gepost in Uncategorized. Bookmark de permalink. Volg alle reacties hier met de RSS feed voor dit blog. Plaats een reactie laat een trackback achter: Trackback URL.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Website by WoodandShoes