Slim werken

Afgelopen vrijdag bereidde ik me voor op een debat dat ik binnenkort mag leiden. Het debat wordt georganiseerd ter gelegenheid van de (door)start van een nieuw programma: De Bereikbare Vallei. Twee programma’s worden samengevoegd tot één. Daar ben ik blij mee. Samen sta je sterker, ook in het stimuleren van andere vervoersmogelijkheden.

Want daar gaat het debat over: Slim werken, Slim reizen. Het gaat niet alleen om slimmer reizen van A naar B, maar veel meer om een slimmere manier van werken. In de promo’s voor deze nieuwe aanpak, wordt uitgegaan van het principe dat iedereen zijn eigen werk kan organiseren. We kunnen eerst onze mail checken voordat we de file ingaan, om maar een suggestie aan te halen. Ik heb hier mijn vraagtekens bij.

Donderdag zit ik zelf weer in de trein naar Den Haag. Om 10.00 uur een bijeenkomst op  het Ministerie van EL&I. Dat betekent de trein van 8.30 uur uit Ede-Wageningen. Die zit naar verwachting stampvol. Want iedereen reist op hetzelfde tijdstip, zo lijkt het althans. Mensen reizen in groten getale op vaste tijdstippen. Een uur later heb je een coupé voor jezelf.
Komt dat omdat niemand het anders wil? Volgens mij niet. Ik vrees dat veel mensen te maken hebben met organisaties en gewoontes die bepalen dat mensen tussen 8.00 en 9.00 uur op kantoor aan het werk zijn en tussen 16.00 uur en 18.00 uur weer terug reizen.
Conferenties en debatten beginnen nog steeds doodleuk om 10.00 uur. Is er dan niemand die iets slims bedenkt om dit en op een andere locatie te houden en op een dal-moment? In de afgelopen maanden moest ik een paar keer tussen 9.00 en 10.00 uur in de Randstad zijn. Wat zie je: mensen staan in de file, komen te laat en gaan vroeger weg om maar niet weer in de file te staan. Er zijn gelukkig uitzonderingen. Eerlijk is eerlijk. Maar nog veel te weinig naar mijn idee.

Slim reizen zal naar mijn idee pas echt toegepast worden als organisaties gaan veranderen. Als leidinggevenden in staat zijn organisaties op een andere manier aan te sturen. Niet vanuit hiërarchie, maar vanuit een netwerk. Niet vanuit een idee dat mensen opdrachten moeten krijgen, maar vanuit het idee dat je mensen stimuleert hun creativiteit in te zetten en netwerken te ontwikkelen.

Deze slimme manier van werken vereist een forse verandering. Die kost misschien wel een hele generatie. Veel organisaties worden gerund door CEO’s die opgeklommen zijn in een organisatie (en dankzij een organisatie) die hiërarchisch is ingericht. Het is logisch dat mensen die, als ze eenmaal aan de top zijn, vasthouden aan het systeem waar ze zelf jarenlang onderdeel van waren.

Visie en vernieuwend leiderschap zijn nodig om een slimme manier van werken te introduceren en toe te passen. Binnen grote ondernemingen en ook binnen de overheid. Ik verwacht dat mensen dan ook vanzelf kiezen voor een slimme manier van reizen.

Ondertussen moeten we gewoon doorgaan met het promoten van slimme ideeën en mogelijkheden. Zelf vind ik dat één maatregel onderbelicht blijft: dicht bij je werk gaan wonen. Ik huldig al heel lang dit principe. Ik woon 500 meter van mijn werk. Erg makkelijk en ook erg slim. Het kost je wat (verhuizen), maar dan heb je ook wat.

Een andere optie die ik zeker aan kan raden, met het voorjaar in het verschiet, is een proefrit te maken met een elektrische scooter. Ik heb dat vorig jaar gedaan. Dat is mij heel goed bevallen .Als ik in de gelegenheid ben, koop ik er één. Daarmee kan ik vele korte autoritjes vervangen.

Deze blog is gepost in Uncategorized. Bookmark de permalink. Volg alle reacties hier met de RSS feed voor dit blog. Plaats een reactie laat een trackback achter: Trackback URL.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Website by WoodandShoes